12 września 2025 r. we wspomnienie Najświętszego Imienia Maryi oraz w rocznicę zwycięstwa pod Wiedniem do parafii św. Jakuba, apostoła w Głownie przybyły relikwii św. Wiktorii, dziewicy i męczennicy, patronki diecezji łowickiej.

Nawiedzenie relikwii jest związane z ich 400. leciem pobytu w Łowiczu. Przed 18.00 u progu Kościoła św. Wiktorię przywitali; ks. Bp Andrzej F. Dziuba, ks. Kan. Dr Stanisław Banach, proboszcz parafii oraz dziekan dekanatu Głowno, ks. Łukasz Gawrzydek, wikariusz parafii, ks. Władysław Czaplicki, rezydent, ks. Rafał Woronowski oraz kleryk Bartosz Matuszewski, odbywający praktyki w tej parafii. Obecni byli także księża z dekanatu.

Uroczystość zgromadziła wiernych, Rycerzy św. Jana Pawła II z parafii św. Jakuba oraz św. Barbary, którzy wprowadzali relikwie, Liturgiczną Służbę Ołtarza z miejscowej parafii oraz z parafii Domaniewice, którzy przybyli wraz ze swoim wikariuszem ks. Bartłomiejem Borowskim.

Po Mszy świętej odbyła się Droga Krzyżowa ” dla nieśpieszących się”, którą poprowadził zespół ” Archeo”. Przez niemalże dwie godziny można było pochylać się nad rozważniami Męki i Śmierci naszego Pana oraz wsłuchiwać w pieśni. Po jej zakończeniu słowo do wszystkich skierował ks. Biskup Senior, który dziękował wszystkim za obecność i uczczenie św. Wiktorii, a na koniec zaprosił do zaśpiewania Apelu Jasnogórskiego, który jak wspomniał po raz pierwszy został odśpiewany na terenie diecezji łowickiej w parafii p.w. św. Michała Archanioła w Kutnie- Woźniakowie. Po Apelu kilkanaście osób czuwało przy św. Wiktorii aż do godziny 23.30. Ludzie zanosili swoje modlitwy wpisując je do Księgi Pamiątkowej. Wszystkie zapisane w jej intencje zostaną odprawione 11 listopada br. podczas Mszy świętej w Uroczystość św. Wiktorii.

Następnego dnia o godzinie 6.30 kapłani odmówili wspólnie Jutrznię połączoną z Godziną Czytań, co było pięknym wyrazem jedności kapłańskiej oraz zachętą dla wiernych do poznania Liturgii Godzin. O 7.00 była sprawowana Msza Święta, której przewodniczył ks. Sylwester Bernat, dyrektor Domu Modlitwy i Formacji w Łowiczu oraz kustosz relikwii św. Wiktorii. W kazaniu podzielił się świadectwem z wcześniejszych wyjazdów ze św. Wiktorią do parafii i modlitw ludzi, którzy wzajemnie się za siebie modlą. Wspomniał też postać Danuty Siedziķówny ” Inki” i jej znakomitego zdania ” powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba”. Było to zaproszenie dla wszystkich, aby w tych niełatwych czasach być wiernym swoim wartościom, nie bać się mówić o Chrystusie, szczególnie w swoim domu, wśród swoich dzieci i wnuków, zapewniać ich o swojej modlitwie. Wskazywał na przykład św. Wiktorii, która nie zgodziła się na oddanie czci bożkom pogańskim, ale trwała przy Panu Jezusie, zachowując czystość i ginąc śmiercią męczeńską.

Kl. Bartosz Matuszewski